۷اوت ۲۰۲۵- بر اساس یک مطالعه‌ ی جدید که در نشریهدرماتولوژی زیبایی منتشر شده است، بیماری پوستی ویتیلیگو رابطه ‌ای علّی و مستقیم با چند بیماری خودایمنی دارد- به ‌ویژه آرتریت روماتوئید (RA)، دیابت نوع ۱(T1DM) و آلوپسی آره‌آتا (AA).این پژوهش با استفاده از روش ‌های نوین تحلیل ژنتیکی، شواهد محکمی از رابطه علّی دوطرفه بین ویتیلیگو وRA ارائه داد، همچنین نشان داد که ویتیلیگو می ‌تواند عامل آغازگر دیابت نوع ۱و آلوپسی آره‌آتا باشد. این یافته‌ ها درک ما از محیط خود ایمنی را بازتعریف کرده و سازوکارهای زیستی مشترکی را آشکار می سازد که می ‌توانند در تشخیص و درمان‌ های آینده مؤثر باشند.

ویتیلیگو، که باعث از بین رفتن رنگدانه‌ های پوست به‌ دلیل تخریب سلول‌ های ملانوسیت می ‌شود، مدت‌هاست که مشکوک به ارتباط با بیماری‌های خودایمنی بوده است، اما اثبات یک رابطه علّی مستقیم به ‌دلیل عوامل مداخله‌ گر و علیت معکوس تاکنون دشوار بوده است. برای غلبه بر این محدودیت‌ ها، پژوهشگران از روش تصادفی ‌سازی مندلی(Mendelian Randomization)  استفاده کردند- روشی که از واریانت ‌های ژنتیکی به‌ عنوان شاخص‌ های جایگزین برای بررسی رابطه علّی بین صفات بهره می ‌برد. محققان ارتباط بین ویتیلیگو و شش بیماری خودایمنی رایج از جمله لوپوس سیستمیک، بیماری گریوز، بیماری التهابی روده، دیابت نوع ۱و آلوپسی آره‌آتا وآرتریت روماتوئیدرا بررسی کردند.

در این مطالعه، از تحلیل‌های دوطرفه دو نمونه‌ ای MR برای بررسی روابط علّی دوطرفه بین ویتیلیگو و همه بیماری ‌های خودایمنی استفاده شد. همچنین آزمایش ‌هایSMR  و هم‌ مکانی ژنتیکی برای شناسایی نواحی ژنی مشترک انجام شد که می ‌توانند علت خطرات مشترک باشند. این روش های ژنتیکی شواهدی قوی ارائه داد که فاقد سوگیری ‌های رایج در مطالعات مشاهده ‌ای بود.

یافته‌ های کلیدی

رابطه علّی دوطرفه بین ویتیلیگو و آرتریت روماتوئید(RA):

· آرتریت روماتوئیدخطر ابتلا به ویتیلیگو را افزایش می‌ دهد:OR =1.19، فاصله اطمینان 95٪: 1.05–1.13، مقدار  p = 0.008

· ویتیلیگو خطر ابتلا بهRA را افزایش می‌ دهد:  OR =1.08، فاصله اطمینان 95٪: 1.03–1.13، مقدارp < 0.001

ویتیلیگو خطر ابتلا به سایر بیماری ‌های خودایمنی را نیز افزایش می‌ دهد:

· آلوپسی آره‌آتا (AA): OR=1.14، فاصله اطمینان 95٪: 1.04–1.26، مقدارp = 0.008

· دیابت نوع ۱(T1DM):OR =1.14، فاصله اطمینان 95٪: 1.06–1.23، مقدارp < 0.001

ژن‌ های مشترک شناسایی‌ شده بینRA  و ویتیلیگو با روش هایSMR  و هم‌ مکانی ژنتیکی:

· FCRL3 (گیرنده 3 شبه Fc)

· FADS1(آنزیم دِسچوراز اسید چرب ۱)

· FADS2(آنزیم دِسچوراز اسید چرب ۲)

این ژن ‌ها می ‌توانند به‌ عنوان اهداف بالقوه برای درمان یا تشخیص در آینده مورد استفاده قرار گیرند و نشان ‌دهنده سازوکار خودایمنی مشترک هستند.

این مطالعه با ارائه ی شواهد ژنتیکی محکم نشان داد که ویتیلیگو با RA،T1DM  و AA ارتباط علّی دارد، به‌ ویژه با RA که رابطه‌ ای دوطرفه دارد. شناسایی ژن‌ های مشترک نیز این فرضیه را تقویت کرد که بیماری ‌های خودایمنی ممکن است سازوکارهای زیستی مشترکی داشته باشند، و این می ‌تواند مسیر جدیدی برای درمان‌ های چند منظوره و توسعه داروهای نوین باز کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/dermatology/news/vitiligo-causally-linked-to-rheumatoid-arthritis-type-1-diabetes-and-alopecia-areata-study-152170